Portfolio

Beeldverslag Cultuur in Beeld

Op 25 november 2013 werd voor de derde keer het succesvolle congres Cultuur in Beeld, de kracht van cultuur gehouden in De Fabrique in Maarsen. Ruim 1000 professionals uit de culturele sector ontmoetten elkaar hier om kennis en ervaring te delen, inspiratie op te doen en nieuwe plannen te maken voor de toekomst.  

Bureau op Zolder was verantwoordelijk voor het bladconcept en de (eind)redactie van het beeldverslag. Vormgeving: Bart Stroes.

Klik hier voor het beeldverslag van Cultuur in Beeld

Publicatie Kunst Versterkt

De publicatie Kunst Versterkt is op 15 mei uitgereikt aan minister Bussemaker op de gelijknamige conferentie. De publicatie is een samenwerkingsverband van Unit-2. Bureau op Zolder was verantwoordelijk voor de projectcoordinatie en zes van de acht interviews.

Klik hier voor de publicatie Kunst Versterkt

Magazine on the Spot

Een Unit-2 product: drie redacteuren, een fotograaf, vormgever, redactietafel én een evenement. Het resultaat? Magazine on the Spot: een digitaal magazine dat uw congres of event in woord en beeld verslaat. Met pakkende interviews, rake sfeerbeschrijvingen, intrigerende foto’s, kernachtige recensies en heel veel reacties van deelnemers na afloop. En het mooie is: al de volgende ochtend in uw digitale postvak.

Bureau op Zolder is een van de vaste redacteuren van Magazine on the Spot.

Opdrachtgevers: ministerie van OCW (Kracht on Tour met minister Jet Bussemaker), DJI (Festival Forensische Zorg) en ANWB, VVN en SWOV (Nationaal Verkeersveiligheidcongres)

Klik hier voor de magazines

Brochure Museale Verwervingen

Tijdens het symposium Museale Verwervingen op 29 oktober 2013, zijn de onderzoeksresultaten gepresenteerd van het grootschalige onderzoek 'Museale Verwervingen vanaf 1933'. Met dit onderzoek zijn er 139 kunstvoorwerpen in Nederlandse musea geïdentificeerd, waarvan het vermoeden bestond dat zij in de periode 1933 tot 1945 waren geroofd, geconfisqueerd of gedwongen verkocht ten gevolge van het naziregime. 

Tijdens het symposium is een brochure met een beknopte weergave van het onderzoek uitgereikt. Bureau op Zolder was verantwoordelijk voor de kopij. Vormgeving: Thonik

Voor meer informatie over het onderzoek kunt u terecht op www.musealeverwervingen.nl

Ymere duurzaamheidsspecial

Bureau op Zolder schreef viermaal de rubriek 'Uitgelicht' voor de duurzaamheidsspecial van Ymere Ontmoet.

Klik hier voor de volledige uitgave.

 

Reportage Combiwerk Werkt.

‘Alles wat je aandacht geeft, groeit’

Op zijn grote driewieler fietst André fluitend over het grote plein naar de achteringang van de afdeling Post bij Combiwerk. Zijn werk voor de dag zit erop, de post is gesorteerd en bezorgd. Nu heeft hij alleen nog een afspraak met zijn consulent.Op grote borden in de hal hangen verschillende personeelsadvertenties, André leest ze aandachtig terwijl hij wacht op zijn afspraak met Mieke van Egmond. Ze gaat tegenover hem zitten en biedt hem een kopje oploskoffie en een zakje creamer aan. Tot zover de overeenkomsten met een normaal uitzendbureau. Maar André is een jongen met een verstandelijke beperking, en dit ‘uitzendbureau’ is gevestigd in het gebouw van Combiwerk in Delft. Aan de wand pronkt een reeks foto’s van werknemers die inmiddels gedetacheerd zijn of begeleid werken bij een normale werkgever. “Daar hang ik straks ook, Mieke!” lacht André.

Klik hier voor het volledige artikel

 

Eenakter 'Congres Veiligheidshuizen'

De eenakter Vijf voor twaalf werd door Renate Reijnders, Kim Goedegebure en Edo Brunner gespeeld op het Nationaal Congres Veiligheidshuizen. Deze casus  diende als inspiratie voor verschillende (hulpverlenende) instanties rondom een multi-probleemgezin.

SCENE 1
Filmpje 1 start, decor is donker. We zien John van Dam, (40) in zijn kantoor zitten. Hij is verslavingsreclasseringsambtenaar. Hij lijkt opgetogen. 

John van Dam:
Robbie jongen, jezus gozer, geen enkele terugval deze week. Je hebt je emoties beter in de hand, er waren geen meldingen vanuit de buurt gekomen. Zelfs geen klachten van Thijs Ginkels. Thijs is eigenlijk een hele beste pliesieman, dat weet jij, als je jezelf diep in je ogen kijkt, ook wel. Als jij je gedraagt jongen, hoeft een wijkagent geen bonnen te schrijven. Als jij niet voor jezelf staat, gaat er ook niemand achter je staan. Snap je? Je hebt je gehouden aan mijn…onze afspraken gehouden: Gozer gemuilkorfd, geen dreigementen, geen geluidsoverlast en – jongen, daar ben ik heel blij om – geen tuig aan de deur. Je weet het he, ik kan alleen wat voor je doen als je ook echt je verslaving aanpakt. Want Robbie: dat gun het je, en uw mooie Angeline natuurlijk ook. Dus. Luister, ik heb fantastisch nieuws. Patricia, die mist haar moeder zo en ik heb met dat wefke van  Jeugdzorg weten te regelen dat Patricia dit weekend een nachtje komt logeren. Morgen, precies half negen, staat ze bij jullie op de stoep. Zorg dat er ook wat te eten in huis is. Geen zakjes, geen pillen, geen flesjes. Jullie zijn clean. En voor nu: geniet met Patricia. Die griet is het waard, want ze mist haar moeder. Wees een beetje aardig, vraag haar hoe het op school gaat. Enne, handjes thuis. Dit is echt de laatste waarschuwing. Het is vijf voor twaalf.

SCENE 2:
Robbie slaapt zijn roes uit in een lege kamer. Een kamer met flatscreen televisie, leren bank, glazen tafeltjes. Om hem heen lege drankflessen, spiegeltjes, CD hoesjes met lijntjes, poeder/drank etc. Veel kranten en dichte (belasting) enveloppen op de vloer. Hij schrikt wakker van de stem van John. Vloekt. Roept naar Gozer, de jonge pitbull, die in de tuin zit. Angeline is in de slaapkamer, slaapt nog.

Robbie: Ah, godverdomme. Kop dicht, leepert, je krijgt zo te vreten. (roept) Angeline! Jij wou zo graag dat vlooienbeest in huis. He, pekelteef! Ik heb dorst. Hoor je dat. Robbie heeft dorst. En Gozer heeft ook dorst. En hij moet iets te vreten. John is een pieletrekker. Ik heb ook honger. Robbie heeft honger. Heeft gisteren bijna niks gegeten. Godver. Alleen gedronken. Zal ik John eens bellen? Of hij een keertje langskomt, Angeline? Geile gozer, zo klaar, snel verdiend.

Angeline: (vanuit de andere kamer) Hij is je verslavingsreclasserings-therapeut, ambtenaar, sloofje, je vriend. Whatever. Lul.

Robbie: (gelijk agressief) Wie? Ik?!

Angeline: (snel) Nee, schatje. John. Ik had het over John.

Robbie: (loopt door de kamer, zoekt) Niks te vreten hier… (roept) Oh, je vriend John had gisteren nog een verrassing: Patricia staat zo op de stoep.

Angeline: (een mooie slanke vrouw komt verbaasd oplopen, badjas half open) Patries?

Robbie: Die dikke. Je dochter.

Angeline: Ik proat toch ook niet over die uitgemergelde stinkscharminkels van jou.

 

 

Cedris/Werkt. Het antwoord Marijke Vos


Marijke Vos is voorzitter van de MOgroep, de landelijke brancheorganisatie voor Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening. Ze ging op werkbezoek bij het project De buurtvoorlichters, een succesvolle samenwerking van de gemeente Lelystad, SW-bedrijf Concern voor Werk en Stichting Welzijn Lelystad.

Ze zocht daar antwoord op de volgende vraag: ‘Hoe helpt een project als De buurtvoorlichters mensen met een WWB- uitkering bij het vinden van betaald werk?’

Marijke Vos: “Ik wist dat het een redelijk geslaagd project was. Maar dat het zo succesvol was, had ik niet verwacht. Ondanks de economische crisis stroomt ook nu nog de helft van de twintig buurtvoorlichters door naar een reguliere baan; ik vermoedde vooraf dat slechts enkelen daarin zouden slagen.

Prachtproject in prachtwijk
Het is dan ook een fantastisch initiatief. Met behoud van uitkering kunnen mensen met een WWB-uitkering zich een jaar lang buurtvoorlichter noemen. Voor verschillende instanties zoals Stichting Welzijn Lelystad, de gemeente en zelfs de brandweer gaan de buurtvoorlichters langs de deuren om mensen over initiatieven in de wijk te vertellen. Dat werkt tweeledig, enerzijds doen mensen werkervaring op en tevens vergroot het de leefbaarheid in wijken waar dat hard nodig is. Ik was verrast door de praktijkvoorbeelden van vanmiddag: ik zag professionele communicatie-experts vol zelfvertrouwen. Vijf dagen per week trekken ze in koppels de wijk in, waardoor een meer ervaren buurtvoorlichter een beginner kan helpen. Je ziet de progressie: het steeds beter spreken van de Nederlandse taal, maar ook het meer beleefd aanspreken en je dienstbaar opstellen. Het zijn allemaal vaardigheden die je in een reguliere baan goed van pas komen. Het belangrijkste is misschien wel het groeien van het zelfvertrouwen, doordat mensen een bijdrage aan de samenleving leveren. Kunnen zeggen dat je werk hebt, is wezenlijk voor je bestaan.

Klik hier voor het volledige artikel

Cedris/Werkt. Het antwoord Harry van de Kraats

Gericht opleidingscentrum uitstekend idee

 

Harry van de Kraats is in het dagelijkse leven directeur HR en Organisatie bij de Nederlandse Spoorwegen en is sinds kort ook voorzitter van Locus. In die functie bezoekt hij SW-bedrijf UW Reïntegratie in Utrecht om een antwoord te vinden op de vraag: “Waar liggen de mogelijkheden voor een privaat bedrijf om SW’ers in dienst te nemen?”

De rondleiding over de verschillende afdelingen van UW Reïntegratie, zet Locus voorzitter Harry van de Kraats onmiddellijk aan het denken. Hier worden mensen in een beschutte omgeving voorbereid op het werken buiten het SW-bedrijf. Met succes, want ruim driekwart van de mensen die hier binnenkomt, vindt uiteindelijk een baan ‘buitenshuis’. Van der Kraats: “Het is fantastisch om te zien hoe betrokken en vaardig de mensen hier werken. De vraag die na de rondleiding bij me opkomt: heb je als private sector voldoende ongeschoold werk in je bedrijf voor de langere termijn? De samenwerking moet voor beide partijen nuttig zijn. De rondleiding hier heeft me wel de ogen geopend. Het hersorteren van bijvoorbeeld chips of koekjes is zeker toepasbaar, daar is vaak binnen de eigen winkel geen ruimte voor. Maar ook het sorteren van post of zelfs het werken in een kiosk op het station, is iets dat prima binnen NS Retail zou kunnen passen. Dat neem ik vandaag mee naar huis.”

Klik hier voor het volledige artikel

SamSam Junior

SamSam Junior Suriname is een coproductie van studio TokTok en Bureau op Zolder.

Klik hier voor het educatieve tijdschrift voor kinderen van 6-8 jaar.

 

Ymere Uitgelicht

Naam:  Danielle Blankendal (42)
Heeft:  Een koopwoning in Amsterdam Zuid-Oost
Dankzij: Een starterslening

‘Dit geeft ademruimte!’

"Niet lang na de geboorte van mijn jongste dochter, kwam ik alleen te staan en miste ik mijn familie steeds meer. Zij woonden allemaal in Amsterdam Zuid-Oost, waar ik ook ben opgegroeid, ik in Amsterdam Noord. Mijn zus zei: ‘ik help je zoeken naar een nieuwe huurwoning, maar alleen als je bij mij in de buurt komt wonen.’ We zochten in eerst instantie naar nieuwbouwwoningen, maar er was steeds iets dat niet aan mijn wensen voldeed. Tot Ymere me wees op bestaande woningen in de Maldenhof. Eén stap over de drempel en ik was verkocht. De ligging, de ruimte, de sfeer én een tuin. Dit was een droomhuis! We woonden er een aantal jaar met veel plezier, maar ik werd ouder en het besef dat ik mijn kinderen niets naliet, groeide. Als alleenstaande moeder dacht ik dat een koopwoning nooit voor mij was weggelegd. Het informatieboekje van Ymere, waar huurwoningen met een starterslening te koop werden aangeboden, legde ik in eerste instantie dan ook naast me neer. Ver buiten mijn bereik. Tot ik me er meer in verdiepte en Ymere de voorwaarden verduidelijkte, toen kwam ook die droom ineens dichterbij. Het was mogelijk om mijn eigen huurwoning met een starterslening te kopen! Sinds vorig jaar ben ik de trotse eigenaar van het huis. Financieel zijn we er zelfs op vooruit gegaan. Dit geeft me zoveel meer ademruimte. Als ik over een tijdje van bovenaf naar beneden kijk, dan kan ik met trots zeggen dat ik niet alleen voor mijn kinderen heb gezorgd. Ik laat ze ook daadwerkelijk iets achter. Dat was zonder de hulp van Ymere niet gelukt."

Klik hier voor de publicatie van het artikel.

Interview Jakop Ahlbom 8 WEEKLY

‘ONTDEKKEN BELANGRIJKER DAN BEGRIJPEN’

De succesvolle theatermaker Jakop Ahlbom heeft zich voor zijn nieuwe voorstelling Lebensraum laten inspireren door de slapstick van Buster Keaton. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat die pure komedie is. Maar Ahlbom zou Ahlbom niet zijn als hij niet op zoek ging naar de onderliggende tragiek. Een zoektocht, waarbij tijdens de première nog niet alle puzzelstukken  in elkaar vielen. 8WEEKLY spreekt hem een paar weken later. Heeft hij met Lebensraum wel de voorstelling gemaakt die hij wilde maken?

Weet je nog wanneer je Buster Keaton voor het eerst zag?
‘Ik zag de openingsscène van de film Scarecrow. Twee mannen ontbijten samen in een kleine huiskamer, met vaste rituelen. Dat mondt uit in een prachtige slapstickscène. De enorme fantasierijkdom raakte me. Het is simpel gefilmd, zonder trucage, net  theater.

Waarom is hij beter dan Chaplin of Laurel & Hardy?
Dat durf ik niet te zeggen. Hij was wel  de voorloper van de slapstick. Zijn sfeer is uniek. Het is bij hem droger en melancholischer dan bij Chaplin. Hij speelt ook minder met zijn mimiek, de dingen overkomen hem gewoon.

Was hij ook een tragische figuur?
Jazeker! Hij is opgegroeid met ouders die met circusacts de wereld rondtoerden. Ze hebben hem gedwongen als dwerg op te treden. Letterlijk is de vloer met hem aangeveegd.

Klik hier voor de publicatie van het volledige interview